Νέες υποδομές στο λιμάνι του Βόλου για την διακίνηση του σκραπ
30 Ιούν 2020
Αρχίζει απόψε το 38ο Διεθνές Φεστιβάλ Καρδίτσας
1 Ιούλ 2020

Αφιέρωμα στην Λίνα Νικολακοπούλου από την ΕΡΤ Βόλου

Μοιράσου το άρθρο:

Η Λίνα Νικολακοπούλου γεννήθηκε στα Μέθανα στις 30 Ιουνίου του 1957. Η μητέρα της ήταν δασκάλα και ο πατέρας της στρατιωτικός. Σπούδασε κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε μαθήματα κινηματογραφίας στη σχολή Σταυράκου, σκηνοθεσίας θεάτρου στη σχολή του Πέλου Κατσέλη, αλλά και κλασσικής κιθάρας στο Εθνικό και Ελληνικό Ωδείο Αθηνών.

Το όνομα της, είναι άμεσα συνδεδεμένο με αυτό του Σταμάτη Κραουνάκη, τον οποίο γνώρισε στα τέλη της δεκαετίας τoυ ’70, όταν ήταν συμφοιτητές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. “Η συνάντησή μας ήταν μοιραία, ήμουν πάρα πολύ ήσυχη μαζί του. Ο άνθρωπος αυτός καταλάβαινε τι έλεγα και αυτό με γέμιζε ευτυχία…” ομολογεί η ίδια και ο Κραουνάκης την χαρακτηρίζει “γεννημένη ποιήτρια”. Μαζί του, θα τη γνωρίσουμε το 1981 με το τραγoύδι “Να σoυ λερώvω τo φιλί” που ερμήνευσε η Βίκυ Μοσχολιού, από το οποίο και πήρε το όνομά του ο συγκεκριμένος δίσκος, “Σκoυριασμέvα Χείλια”. Το 1982, ο Κραουνάκης και η Νικολακοπούλου παρουσιάζουν τηv πρώτη oλoκληρωμέvη τους δoυλειά. Είναι ο δίσκος “Σαριμπιντάμ… θα πει τρελλαίνομαι” με ερμηνεύτρια τη Χριστιάνα. “Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ” (1985), “Μαμά γερνάω” (1988), “Ανθρώπων έργα” (1993), είναι κάποιες από τις συνεργασίες κορυφής με τον Σταμάτη Κραουνάκη, που είχαν και μεγάλη εμπορική επιτυχία. [1] Μετά από αρκετά χρόνια χωρίς ολοκληρωμένη συνεργασία, ο Κραουνάκης και η Νικολακοπούλου, το 2005, γράφουν το δίσκο “Ισόβια” με ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά, το εξώφυλλο του δίσκου φιλοτέχνησε ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός.

Με ένα τρόπο γραφής πολύ ισχυρό και ιδιαίτερο, η Νικολακοπούλου μπαίνει στο χώρο του τραγουδιού επηρεάζοντας σε μεγάλο βαθμό τον ελληνικό στίχο. Ο λόγος της είναι σύνθετος, με θέματα ερωτικά αλλά και κοινωνικά, χρησιμοποιεί μεταφορές, νεολογισμούς και έντονες εικόνες, πολλές φορές υπερρεαλιστικές.

Έχει γράψει τη μουσική σε δύο μόνο τραγούδια, σε στίχους δικούς της: στο τραγούδι “Ανεβάσαμε” στο δίσκο “Δεν έχω ιδέα” (1989), το οποίο ερμήνευσε η ίδια, και το “Ανακαλύψαμε κάτι παλιό” στο δίσκο “Ανάσα η τέχνη της καρδιάς” (1995) που ερμήνευσε η Δήμητρα Γαλάνη.

 

Μοιράσου το άρθρο: