“Σχέσεις μεταξύ των συντρόφων”
24 Απρ 2018
Ο έρωτας και οι σχέσεις στα χρόνια του Internet
15 Μαΐ 2018

H αυτοκτονία σαν κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο

Μοιράσου το άρθρο:

Η Δέσποινα Tσούκα με την πολύτιμη παρουσία του Κλινικού Ψυχολόγου και Ψυχοθεραπευτή Μάνου Ζαχαριουδάκη  μίλησαν  για την αυτοκτονία.

Η ψυχικά επώδυνη (ακραία ή χρόνια) αίσθηση προσωπικής αποτυχίας, ανεπάρκειας, διαπροσωπικής απαξίωσης, απόρριψης και μοναξιάς, συνειδησιακής ντροπής και ενοχών και κυρίως η αίσθηση μιας βασανιστικά συνεχούς ματαίωσης και Ανηδονίας (δεν νιώθω τίποτα όμορφο) και μιας (κυριολεκτικά) Απελπισίας ότι θα υπάρξει βελτίωση, ωθεί κάποιους συνανθρώπους μας στη λύση του «αν δεν υπάρχω δεν θα υποφέρω άλλο».

Η κατάθλιψη (70%), στρεσογόνα περιστατικά (λ.χ. θάνατοι, παιδική κακοποίηση, χρόνιες ασθένειες), έλλειψη ριζώματος, ταύτισης, ή σκοπού στη ζωή, παράγοντες ευθανασίας, αυτοκτονικά πρότυπα σημαντικών άλλων (π.χ. γονέων, συμμαθητών, διάσημων), κληρονομικότητα και γεννητικοί παράγοντες, κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών, αυστηρή αυτοεξέταση και αυτοϋποτίμηση, γηρατειά, πρώην απόπειρες, ανεργία είναι κάποια από τα κοινά αίτια που αυξάνουν τις πιθανότητες αυτοκτονίας. Η οποιαδήποτε έκφραση αυτοκτονικού ιδεασμού ή υποψία σοβαρής κατάθλιψης, κοινωνικής δυσλειτουργικότητας κι απελπισίας κυρίως αν ακραίας ή χρόνιας (κι αν συνοδεύεται από τα παραπάνω) ας παίρνεται στα σοβαρά ώστε να οδηγεί σε αξιολόγηση από ειδικό ψυχικής υγείας και τις κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις.

 

Μοιράσου το άρθρο: